Özgüvenimin ilk basamağı _ 1999

Özgüvenimin ilk basamağı…

Yaş 19… Daha gençliğin ilk baharındayız. Devlet hastanesinde 06.00 da sıra alıp , 08.00 bekleyenler sırasındayım . 08.00  de kırtasiye açmam gerek . Üniversite harçlığımı çıkartmam için kırtasiye sorumluluğu almış , dükkanı ben açıyordum .

 

Sabah 06.30 sıraları gelip 2.sırayı kaptım . Böylelikle en geç 09.00 gibi dükkanda olabilecektim. Rahatsızlığım gece boyunca uyutmayan mide ağrısı hissettiğim basit bir mide yanması idi.

 

08:05  gibi ilk hasta çağrılldı ve mide ağrımla sıramı bekliyordum . İlk kadın hasta çıkarken , doktor bir kadına gelmeleri için işaret etti. Sıra bende olmasından ve bana birşey sorulmamasından sonra var olan mide ağrısı daha da ikiye katlandı  ( Yakın gelecekte mide yanmasının stresle doğru orantılı olduğunu öğrenecektim) İkinci torpilli kadın kadın çıkmadan merkez hastaneye giderek hemşireye olayı anlatarak çağrılmadığımı ilettim. Hemşire de doktora telefon açarak durumumu anlattı ve sıraya almamı istedi. Tekrar polikiniğe giderek zaman beklemeden doktorun yanına girdim. Doktor da neden şikayet ettiğimi sordu ve ben de hakkımı yediklerini ilettim. .  “SOYUN” diye emretti (evet evet hipokrat yemini etmiş bu doktor  rica etmedi) Ben de “Soyunmuyorum “ diye 19.yaş cesareti ve güvenle dışarı çıktım. Merkezdeki aynı hemşirenin yanına gittim ve durumu anlattım . Hemşire de bizleri şaşırtarak “ Doktor hakkında şikayet mektubu yazmak ister misiniz ? “ diye sordu . Aynı meslek grubundan kimselerin birbirine kollamaları gerekirke böyle davranışının sebebini sonradan öğrenecektim. Dilekçe yazmak için başhemşireyi bulup yanında yazmamız gerekiyormuş. 2 katlı bir binaya geldiğimizde girdiğimiz yerin aslında  biz erkeklere yasak olduğunu yine sonradan öğrenecektim . Girdiğimiz yer “Doğumhane” idi . Biz kordiorda yürürken bir veya iki kişi doğuruyordu ki  bağırıyorlardı  , başka sebep oamazdı .Koridor sonunda  sinema  filmlerini aratmayan kilolu başhemşire bize sadece koridor sonundaki ufacık masayı , kağıdı ve kalemi gösterdi . Olayı yazıp , altını imzalamazı istedi. Biz bebek çığlıkları arasında olayı anlatıyorken birbirimize bakıp hem gururlanıyor hem de gülüşüyorduk . Sonunda dilekçe bitti ve imzaladım . Hemşireye teşekkür edemeden ayrıldık .

 Öğretmenlerime ,arkadaşlarıma ve aileme olayı anlattığımda kendimle gurur duyduğum gibi kendime hak da veriyordum . 2.sırada aldığı kadını almadan bana sorup , izin isteseydi bunlar olur muydu ? Ya da bana bağırmasaydı , haklı görseydi olur muydu  ?

 

Olay geçtikten sonra ünivrsiteme geri dönmüştüm . 2 ay sonra eve telefon etmişler ve dilekçemi geri almak için rica etmişler . Sonra eve bir adam gelip babamdan dilekçe hakkında rica etmiş .Ben bu isteklerin hepsine hayır cevabı verdim . Hatta o adamın üniversite harçlıklara yardım edeceğini bile ima atmiş ama açıkça söyleyememiş.

 

Hemşirelerin bana yaptığı yardımın sebebini şimdi anlayabiliyordum . Meğerse bu doktor başhekim olacakmış ve hakkında yazılan bir şikayet olmaması gerekiyormuş. Sevilmeyen bir doktor ollduğunu tahmin etmek zor olmadığını o zamanlar anlamıştım . 19.yaş  cesaretimin ve girişkenliğimin hem özgüvenime hem de hemşire ailesine yardımcı olacağımı bilemezdim ama iyi ki olmuşum …

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

RunBursa

" Haydi Bursa "

Traveller Goat | Gezgin Keçi

Traveller Goat's Fancy Land | Gezgin Keçi'nin Düş Dünyası

okarakaya

Özge Karakaya Akyüz

Uzun Patika

Can Berk, spor ve yaşayarak öğrendiğim/öğrettiğim şeyler hakkında bir blog

Duygu | kurgusaldönüşüm

Başa sarar tüm nakaratlar dilimin ucunda. İki üç parça eksiğiz mırıldanırsak bu parçayı da geçeriz.

Hayata Dair...

İnsanlar sadece konuştukları şeylerden değil, sustukları şeylerden de sorumludur.

rabirius

photography and other things

Prakkypedia

Corporate communications + Public Relations Adelaide

BİLİMSEL FELSEFE

KARANLIĞA MEŞALE

Mind Hacks

Neuroscience and psychology news and views.

MİNİKLER VE ANNELERİ

ANNE-ÇOCUK EĞİTİM BLOĞU

yaz-gi

Kişisel Gelişim, Girişimcilik Hikayeleri ve hayata dair herşey - Meral Varuy

Sedat Eser

Hayata dair...

TED Blog

The TED Blog shares interesting news about TED, TED Talks video, the TED Prize and more.

Max Dunbar

'Fiction is the truth inside the lie, and the truth of this fiction is simple enough: the magic exists'

Two Thirds Done

thoughts and experiences of a 72 year old boy

%d blogcu bunu beğendi: